For Reasons Unknown

Μακάρι να υπήρχε έστω και ένας τρόπος να δείξεις σε κάποιον οτι πονάς.
Μακάρι να ήξερες πως  τις στιγμές που θα δώσεις τα πάντα σε κάποιον, θα σε υποστηρίξει, θα σε καταλάβει.
Μακάρι όταν έκλαιγες να ήταν κάποιος δίπλα σου και να σε κρατούσε.
Μακάρι όταν πόναγες να ξέχναγε τον κόσμο όλο.
Μακάρι όταν έπεφτες να ήταν εκεί να σε σηκώσει.
Μακάρι όταν σε προσβάλλανε να μην έψαχνε εξηγήσεις, απλά να σε καταλάβαινε, να σε συμπονούσε, τίποτε άλλο.

Μάλλον αυτά τα χαρακτηριστικά συγκεντρώνονται στον τέλειο άνθρωπο..
Αν πεις ποτέ «μακάρι», φύγε.
Ζήσε αυτό που θέλεις εσύ, με τους κανόνες που θα θέτεις εσύ, με τα ελαττώματά σου, με τις παραξενιές σου, τα προτερήματά σου, με ό, τι σε χαρακτηρίζει.
Γίνε φίλος με άτομα που θα αγαπάς.
Πες «σ’ αγαπάω» σπάνια, διότι αυτή η λέξη είναι το ωραιότερο τραγούδι, το ομορφότερο λουλούδι, της αξίζει σεβασμός.
Εμπιστέψου λίγα άτομα, αυτά που αξίζουν την εμπιστοσύνη σου.
Να οργίζεσαι όταν κάποιος δεν θέλει να σε καταλάβει, μόνο και μόνο από εγωισμό.

Γίνε το πιο μεγάλο ταξίδι και μην συμβιβάζεσαι ΠΟΤΕ, διότι τα πάντα τελειώνουν κάποτε, αλλά αυτό που το κάνει ομορφότερο, πιο απίστευτο και πιο γαμάτο είναι το οτι η διαδρομή πάντα θα σου αφήνει γλυκές αναμνήσεις, ακόμη και αν…σκόνταψες σε κάποια θλιβερή πέτρα…

Advertisements

Comment!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s