…Σκέψεις..

Πολλές φορές αναρωτιέμαι:
Τι νόημα έχει να περιτριγυρίζεσαι από άτομα ή καταστάσεις ή αντικείμενα, από τη στιγμή που αυτό που σε ολοκληρώνει ή έστω αυτό που σε αναζωογονεί είναι μακριά (και όταν λέω μακριά δεν εννοώ μονάχα την πρακτική απόσταση αλλά την ψυχολογική).
Ίσως να ξεγελάς τον εαυτό σου, να τον αποσυντονίζεις επίτηδες προκειμένου να ξεχάσεις την έλλειψη του ποθητού, αλλά τελικά αυτό τι νόημα έχει;
Θεωρείς πως αυτό που θέλεις δεν μπορείς να το έχεις για τον α ή β λόγο, παρόλα αυτά όταν θέλεις κάτι πολύ αυτό γίνεται, συνομωτεί το σύμπαν, το λέει και ο Κοέλιο!!! (τι άλλο θες σαν απόδειξη δηλαδή..)
Αν θέλεις να πάρεις κάτι σε μία δεδομένη στιγμή που ποθείς εσύ, δεν θα το πάρεις και αυτό είναι ντε φάκτο, ναι ξέρουμε το σύμπαν μπορεί να γουστάρει να παίρνεις αυτό που θες αλλά δε παύει να είναι άδικο και να θέλει πρώτα να σε χορέψει στο ταψί. Σκατοζωή τι περίμενες; Είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο όμως κάποια στιγμή θα το νιώσεις. Ίσως χρειαστεί να περάσει καιρός, ημέρες, εβδομάδες ίσως και χρόνια, άλλα κάποτε θα το έχεις ή έστω θα το γευτείς. Τον τελευταίο καιρό σκεφτόμουν πως ό,τι ήθελα να κάνω το έκανα. Για κάποιες καταστάσεις περίμενα πολύ, όμως κάποτε ήρθαν (και πάντοτε θα έρχονται αν καταπίνεις μια γερή δόση κουράγιου και πίστης στις 9:00).
Mπορεί αυτό τελικά να είναι υπερ μας. Το να καθυστερούν να έρθουν τα πράγματα μας καθιστούν ώριμους ως προς την τελική μας επιλογή. Μπορεί να σκεφτείς οτι τελικά δεν άξιζε και να βγεις ακόμη πιο μάγκας μέσα από αυτό. 
Το χειρότερο βέβαια είναι να ξενερώσεις τελείως και όταν σου ΄ρθει η ευκαιρία και να παίξεις πουστιά στο σύμπαν. Όλα είναι πιθανά. Παρόλα αυτά, το έγκαυμα στα σωθικά σου τη στιγμή που σκέφτεσαι οτι «τώρα ρε φίλε, πούλο, αυτό που θέλω δεν το ‘χω» δεν επουλώνεται με bepanthol. Όταν έχεις κάτι να ασχοληθείς για να καλμάρεις τη ψυχολογία σου (όχι για να ξεχάσεις αυτό που θες), τότε όλα είναι πιο εύκολα. Σε ‘μενα πχ μετράει το διάβασμα, η μουσική, η φωτογραφία. Σε κάποιον άλλον μπορεί να ‘ναι κάτι άλλο, το περπάτημα, κάποιο άθλημα, οι ταυρομαχίες, οτιδήποτε σε φτιάχνει.
Σκοπός είναι να έχεις επιμονή με τη καλύτερη ψυχολογία. Είναι δύσκολο να τα συνδυάσεις αυτά τα δύο και ‘γω ίσως να το λέω για να το κάνω εγώ η ίδια σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι το κάνω, αλλά ναι. Ωσάν Αίγλη, θεωρώ οτι έτσι γίνεται παιχνίδι.
Μπορείς να φτάσεις στην Αμερική με τα πόδια, τώρα..αν θα φτάσεις μετά από 1μιση χρόνο δεν έχει να λέει κάτι. Ίσως τότε να αγαπήσεις τη χώρα και να μείνεις για πάντα, ίσως να ξενερώσεις και να φύγεις πάλι με τα πόδια τρέχοντας, όπως και να ‘χει Αμερική έφτασες. 😉 

Advertisements

Comment!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s