Θησαυρός…για πέταμα!

Καθώς λοιπόν έβγαζα τα σκουπίδια έξω (πριν πάω να δώσω μάθημα, η καλή μέρα απ’ το πρωϊ φαίνεται…), άρχισα να σκέφτομαι οτι ο ένας κάδος από τους 10 της οδού που μένω, γεμίζει καθημερινά με σκουπίδια μέχρι τη κορυφή. Το μαθηματικό μου μυαλό με έβαλε στη διαδικασία να σκεφτώ πως αν ένας κάδος από μια μικρή οδό γεμίζει ως επάνω, σκεφτείτε τι γίνεται με όλους τους κάδους μίας πόλης. Ακόμη χειρότερα μίας χώρας, ενώ σε τελευταίο επίπεδο προσεγγιστικά, 1.3 δισεκατομμύρια τόνοι τροφίμων-δηλαδή το 1/3 της παγκόσμιας παραγωγής-καταλήγουν στα σκουπίδια.
Image
Όταν σκέφτομαι κάτι τέτοιο, με πιάνει ένα περίεργο άγχος. Συχνά κοιτάζω με ένοχο ύφος το εσωτερικό του ψυγείου μου, όταν προσπαθώ και σκέφτομαι να κάνω οικονομία και να μην πετάω τόσο εύκολα τα πράγματα. Γενικά μου είναι εύκολο να μην πετάω, διότι σε πολύ μικρή ηλικία έμαθα να μαγειρεύω τα πάντα, οπότε πλέον μπορώ να δημιουργήσω και από το τίποτα, κάτι. Παρ’ όλα ταύτα, δεν υπάρχει πολύς ο κόσμος που μπορεί να το πετύχει αυτό. Σε αυτές τις περιπτώσεις τι γίνεται; Το πρόβλημα αρχίζει από το supermarket: όλοι αγοράζουμε πράγματα που δεν χρειαζόμαστε, με συνέπεια να το σκεφτόμαστε αργότερα όταν θα ‘χει σαπίσει το καρότο που βρίσκεται στο συρτάρι του ψυγείου.
Image
Βέβαια τα supermarket από μόνα τους κάνουν μεγάλη ζημία αν σκεφτείτε πως πετάνε 750.000 τόνους τροφίμων το χρόνο (σε μία χώρα)-κι αυτή τη σπατάλη τη πληρώνουν οι καταναλωτές.
Ακόμη μία σπατάλη αφορά και τη διατροφή των ζώων. Το 2001 απαγορεύτηκε η διατροφή χοίρων με ανθρώπινα τροφικά απορρίματα, εξ’ αιτίας της επιδημίας αφθώδους πυρετού. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με μία επιστημονική έρευνα που ακολούθησε, τα ανθρώπινα απορρίματα παραμένουν μία θαυμάσια τροφή για χοίρους-αρκεί να είναι αποστειρωμένα.
Ακόμη ένα στοιχείο είναι το πως οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται κάπως λανθασμένα τον όρο «ημερομηνία λήξεως». Οι περισσότεροι στη Δύση, μολονότι καταναλώνουν με τους τόνους junk food και πλαστικές αηδίες, διστάζουν να πιουν το γάλα μία μερά μετά την προτεινόμενη ημερομηνία. Η άγνοια και η βιασύνη που επιδεικνύουμε, είναι σαφώς, γελοιοδέστατα απαράδεκτη. Σύμφωνα με μία γαλλική έρευνα οι μισές μπανάνες όταν αρχίζουν να μαυρίζουν πάνε κατεθείαν στο κάδο. Σχεδόν οι μισές πατάτες, κολοκυθάκια ή ντομάτες πετιούνται επειδή δεν έχουν «καλή εμφάνιση».
Image
Άρα ένα ποσοστό κατέχει η αισθητική και όχι η υγιείνή. Όσο για τα ζώα και αυτή την βάναυση βιοηχανία κρεάτων, οι μεγάλοι fans των κρεάτων πρέπει να ξέρουν πως μεγάλο μέρος του βρώσιμου υλικού, απορρίπτεται λόγω των διατροφικών συνηθειών που επικρατούν για να μην αναφέρω πως το 40-50% των ψαριών ξαναπετιέται στη θάλασσα επειδή δεν μπορούν οι ψαράδες να διαχειριστούν τις μεγάλες ποσότητες που πιάνουν.
Image
Μέχρι το 2075, προβλέπεται οτι οι ανθρώπινοι αριθμοί θα κορυφωθούν σε περίπου 9.5 δις ατόμων. Μία τέτοια προβολή παρουσιάζει την ανθρωπότητα με ευρεία κοινωνικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά και πολιτικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπισθούν σήμερα για να εξασφαλισθεί ένα βιώσιμο μέλλον για όλους, ενώ ένα θέμα «κλειδί» είναι πως θα παράγουμε περισσότερα τρόφιμα σε έναν κόσμο πεπερασμένων πόρων.
Αυτό το επίπεδο σπατάλης είναι μια τραγωδία που δεν μπορεί να συνεχιστεί, αν θέλουμε να επιτύχουμε στην πρόκληση της βιώσιμης ικανοποίησης των μελλοντικών τροφικών μας απαιτήσεων.

Advertisements

Comment!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s