Ύπνος μηδέν

Το τελευταίο καιρό περνάω μια φάση πολύ περίεργη. Για αρχή δεν μπορώ να κοιμηθώ. Στο μυαλό μου κόβουν βόλτα σκέψεις, ενδεχόμενα, επιθυμίες, όνειρα (κάποια που δεν έχουν πραγματοποιηθεί, κάποια που ήταν όντως πανέμορφα σαν όνειρα) και γενικώς πολλές εικόνες… Όταν σε βασανίζουν για χρόνια κάποιες σκέψεις και απλά τις βάζεις στην άκρη για δική σου ευκολία δε σημαίνει οτι εξαφανίζονται. Ο χρόνος λειτουργεί σαν καταψύκτης, παγώνει αυτό που σου πιπιλίζει το μυαλό, μα το διατηρεί κιόλας και όπως είχα αναφέρει κάπου αλλού, η λύτρωση είναι να αντιμετωπίσεις αυτό που σε «κολλάει». 
Αν και έχω μία θεωρία η οποία λέει πως δεν πρέπει να μετανοιώνεις πράξεις του παρελθόντος σου, διότι δεν θα ήσουν το άτομο που είσαι και ακόμη για πολλούς άλλους λόγους, σκέφτομαι επίσης πως αν είχα μία χρονομηχανή θα επικεντρωνόμουν σε κάποια πράγματα περισσότερο, θα καταλάβαινα και θα άκουγα πιο πολύ, θα ήμουν ίσως λιγότερο εγωϊστρια. Βέβαια το θα – είναι εξαιρετικά χαζή λέξη καθώς και αυτή μου η πρόταση διότι πλέον δεν έχει νόημα. Παρόλα αυτά, δεν χρειάζεται να έχουν όλα νόημα και ουσία. Πχ εμένα τον τελευταίο καιρό, με κάνουν να τρέμω και να χάνω τα λόγια μου καταστάσεις που ίσως να μην έχουν ουσία καμια – συμβαίνει όμως… 
Δεν ξέρω αν θέλω ή αν μπορώ να καταλήξω κάπου, εξάλλου ακόμη και αυτό ίσως να είναι ένα ξέσπασμα προκειμένου να κατεφέρω κάπως να νυστάξω και τελικά να κοιμηθώ…

Advertisements

Comment!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s