Λες «ευτυχία» και σαν να σου γεμίζει το στόμα ευ- χάριστα. -Ευ!!!

Τελικά τι σημαίνει ευτυχία; Aν ξέρουμε τι σημαίνει, έστω και απροσδιόριστα, πότε μπορεί να επιτευχθεί; Βασικά…γίνεται να επιτευχθεί ή μήπως μπορούμε να τη γευτούμε μόνο ως ψυχικό οργασμό; Πολλά ερωτηματικά…
Κάποιοι ισχυρίζονται πως ευτυχία είναι η ψυχική ικανοποίηση του ανθρώπου, προερχόμενη από την εκπλήρωση των επιθυμιών και την επιτυχία των σκοπών του. Παρόλα αυτά δεν θα είχε νόημα αν εξέφραζα την ευτυχία με αυτό το τρόπο. Καταρχάς…σκοπός! Σκοπός της ζωής… Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, άρα έχει φυσικά διαφορετικούς σκοπούς, παρόλα αυτά γνωρίζω ανθρώπους μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού που έχουν πραγματικό σκοπό (για αυτούς «πραγματικό») στη ζωή τους. Δεν θα ήθελα να μιξάρω το σκοπό με το στόχο. Στόχοι μπορεί να υπάρχουν, καθημερινά και ίσως όχι και τόσο συχνά αν μιλάμε για αναβλητικούς ανθρώπους (και ναι, δεν έχει κάνει μόνο με αναβλητικότητα), σκοπός όμως ίσως να μην υπάρξει ποτέ για κάποιον.
Ευτυχία λοιπόν! Πολυσυζητημένη έννοια, αδιαμφισβήτητο γεγονός. Μία έννοια που ο καθένας την εκφράζει διαφορετικά. Ο Ουγκώ έλεγε πως δεν υπάρχει ευτυχία αστραφτερή στη ζωή, μόνον ευτυχισμένες μέρες, ο Σβάιτσερ θεώρησε πως η ευτυχία έχει να κάνει με το δώρο του να προσφέρεις, ο Τολστόϊ έλεγε πως αν έχεις γνωρίσει μεγάλη δυστυχία, αυτό αρκεί για να πει κανεί οτι είσαι ευτυχισμένος. Ο Αριστοτέλης (με τον οποίο συμφωνώ) είπε πως η ευτυχία εξαρτάται από μας. Ο λόγος για τον οποίο συμφωνώ είναι διότι, αρχικά αναφερόμαστε σε μία αφηρημένη έννοια που όπως προείπα ο καθένας έχει το χάρισμα να την εκφράζει διαφορετικά, οχι πιο όμορφα, πιο άσχημα αλλά απλώς διαφορετικά. Έπειτα το πως θα τη προσεγγίσουμε στο μυαλό μας, (μιας και όλα εκεί συμβαίνουν) είναι μονάχα θέμα του καθενός ατομικά. Σε αυτό δεν νομίζω οτι γίνονται εκπτώσεις, οι άλλοι ίσως σε καθοδηγήσουν ή απλώς σε βοηθήσουν να διακρίνεις ένα μονοπάτι, αλλά στη πραγματικότητα ο καθένας μας είναι αυτός που θα το περπατήσει και θα διεκδικήσει ακριβώς αυτό που θέλει.
Ό, τι κι αν είναι λοιπόν η ευτυχία, όπως κι αν πηγαίνει κάποιος να τη συναντήσει, ή ακόμη κι αν η ίδια έρθει σε κάποιον, σίγουρα είναι ένα συναίσθημα που σε καθηλώνει, ίσως κάτι σαν ένα θραύσμα φεγγαριού καρφωμένο 7 πόντους στο στήθος, είτε στο κεφάλι…  😉

Advertisements

Comment!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s