Μαγνήτης –

Χώμα σιωπηλό, υγρό, μαλακό,
σταγόνες νερού, το δάκρυ τ’ ουρανού,
ανθρώπινο δάκρυ, υγροποιημένη ψυχή.
Φύλλα ανοιξιάτικου χειμώνα, ο θλιμμένος χορός των λουλουδιών, 
αυτά χορεύουν ή μάλλον χόρευαν…
Χέρια παγωμένα σε αγγίζουν, αγκαλιές αληθινές και ψεύτικες, 
ο πόνος διαπεραστικός, ίσως για να θυμίζει την αλήθεια.
Ένα ζευγάρι μάτια, κόκκινα, μα ταυτόχρονα με γαλάζιο πέπλο τ’ ουρανού καλλυμένα.
Το δάκρυ τ’ ουρανού και το γαλάζιο πέπλο έχουν γίνει ένα. 
Αναγεννάται η ελπίδα ; Ίσως δειλά, σα το φοίνικα.
Ίσως βρεθεί και αυθεντικό χαμόγελο – ασύλληπτη ευτυχία.

Advertisements

Comment!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s