Μήπως έτσι ;

Το μούδιασμα μήπως, το ένα μήπως, το άλλο μήπως. Μήπως…ξεχάσαμε τι μας φταίει. Σίγουρα ξεχάσαμε τι μας ολοκληρώνει. Μιλώ εκ του ασφαλούς; Ναι, φυσικά!
Μα μήπως πρέπει να κεντράρουμε αλλού τη προσοχή μας και «μήπως» πρέπει απλώς να αδράξουμε αυτό που μας ζωντανεύει; Μήπως δεν πρέπει να ακούμε τα «πρέπει» και τους πρε-σβευτές τους; 
Θυμάμαι το φοίνικα και έτσι αντιλαμβάνομαι τη ζωή, έτσι μαθαίνω το είναι, έτσι ακροβατώ σαν θέτω επιλέγω και ζω.
Χάρη σε αυτή τη χάρη της ζωής, χάρη σε αυτή την αρετή.
Εκεί ποντάρω.
Μία απ’ τις παλαιότερες σκέψεις που ταξιδεύουν μέσα στο μυαλό μου είναι το «μη συμβιβάζεσαι!».
Μην επιτρέψεις στον εαυτό σου να υποβαθμιστεί, επέτρεψέ του μονάχα να ζήσει, γιατί το θέλει και το υπόσχεται. Ζωή!…

Advertisements

Comment!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s